Letterlijk en figuurlijk een heerlijk boek, vol lekkere recepten en mooie verhalen. Francis’ Australië neemt je mee naar de veelzijdige Aussie-keuken, waarin smaken en kooktradities uit de hele wereld samenkomen. Een smakelijke mix van herinneringen, verrassende gerechten en de liefde voor Australië.
Geschreven en geproefkookt door Annelies Leeuwe
Het boek Francis’ Australië van Francis Kuijk bevat 75 recepten die de auteur terugbrengen naar haar jeugd in Australië. Het land kent een lange geschiedenis van emigratie en al die verschillende culturen brachten hun eigen smaken, ingrediënten en kooktradities mee. Zo ontstond een veelzijdige ‘Aussie-keuken’, waarin invloeden uit allerlei windstreken samenkomen. Tien jaar geleden leerden we Francis Kuijk kennen in de tent van Heel Holland Bakt. In haar zesde boek keert Francis terug naar haar Australische roots en haar Indische achtergrond. Francis’ Australië biedt een mooie verzameling van uiteenlopende gerechten en smaken, en laat zien hoe divers en verrassend de Australische keuken is. Die veelzijdigheid zie je niet alleen terug in de verschillende culturele invloeden, maar ook in de grote variatie aan gerechten die Kuijk in haar boek heeft samengebracht.
Veel Aussie comfort recepten…
Francis’ Australië bevat veel comfort recepten met vlees en een ruime hoeveelheid calorieën. Naast de hartige gerechten is er ook een groot aantal zoete recepten opgenomen. Het is dan ook geen boek voor de thuiskok die op dieet is. Het Francis’ Australië telt 191 pagina’s en heeft een goede index, waarin je op ingrediënt kunt zoeken. Er zijn zes hoofdstukken, in de inleiding beschrijft Kuijk ze als volgt: ‘Aussie Classics’ bevat gerechten die iedereen in Australië kent. ‘Melting Pot Magic’ bestaat uit geïmporteerde gerechten die Australiërs zich eigen hebben gemaakt. De hoofdstukken ‘Savoury Snacks’ en ‘Bread & Batter‘ spreken voor zich. ‘Sweet Treats’ neemt bijna een vierde van het boek in beslag en bevat bekende Australische zoetigheden. Tot slot is er ‘The Great Aussie Outdoors’, met, zoals de titel al doet vermoeden, recepten die geschikt zijn voor een picknick.
Proef de smaak van Australië
Voor iedereen die Australië op zijn reisverlanglijstje heeft staan, is Francis’ Australië een geweldig alternatief. Met de recepten van Kuijk waan je je even in Australië. Het boek bevat veel begeleidende teksten over de tijd dat Kuijk in Australië woonde, maar ook over de geschiedenis van de recepten. Daarnaast geeft de auteur regelmatig tips voor een handige en snelle oplossing in een recept, zoals bij de geteste Chiko rolls, waarvoor ze het gebruik van loempiavellen als alternatief voor zelfgemaakt deeg voorstelt. Wat betreft de ingrediënten: het meeste koop je in de supermarkt maar voor een aantal ingrediënten moet je even langs de toko.
Met oog voor sfeer én gemak
Elk recept in Francis’ Australië is voorzien van een foto. De foto’s zien er niet overdreven gestyled uit, maar tonen de gerechten zoals je ze ook in je eigen keuken maakt. De foto’s doen enigszins nostalgisch aan, dat past bij de sfeer die Kuijk wil neerzetten. Ook heeft bijna elk recept een korte inleiding. Sommige lezers vinden dat misschien vervelend, maar voor mij geeft juist die extra tekst het boek meerwaarde. Het is heerlijk om alvast in de sfeer van het gerecht of het land te komen en enthousiast te worden om het recept te maken. De pagina’s zijn overzichtelijk vormgegeven, met veel witruimte. De ingrediëntenlijst volgt de volgorde van het recept, wat altijd prettig is tijdens het koken. Ook praktisch: het boek heeft een harde kaft en blijft daardoor tijdens het gebruik goed plat liggen.
De geteste recepten
Coleslaw
Bij het doorlezen van Francis’ Australië vallen direct een paar recepten op, waaronder een coleslaw waarin maar liefst 200 gram suiker en 125 gram zout verwerkt worden. Dat klinkt op het eerste gezicht nogal heftig, maar wees gerust: die hoeveelheden belanden uiteindelijk niet in de salade. Naast kool bevat de coleslaw wortel, ui en bleekselderij, maar vooral de voorbewerking en de dressing, met een paar verrassende smaakmakers, maken dit simpele recept bijzonder. Het resultaat is een heerlijke coleslaw met veel smaak. Voor de exacte bereiding en de geheime smaakmakers moet je toch echt Francis’ Australië in huis halen.
Coca-cola chicken
Het andere recept dat meteen de aandacht trok, was de Coca-Cola-kip. De bereiding is opvallend eenvoudig, maar juist de combinatie van smaakmakers maakt nieuwsgierig. Naast coca cola bestaat de saus uit ketjap asin, oestersaus en sambal oelek, ingrediënten die nadat ze aan het eind ingekookt worden, samen zorgen voor een plakkerige, zoet-hartige saus met net genoeg pit. Nadat ui en knoflook zijn aangebakken, worden de kippendijfilets toegevoegd en goudbruin gebakken, waarna de saus erbij gaat en het gerecht langzaam zijn volle smaak krijgt. Kuijk omschrijft het terecht als een retrorecept: het roept herinneringen op aan de jaren zeventig en tachtig, toen zoete hartige combinaties ineens modern werden, denk aan kip kerrie met ananas. De balans tussen zoet, zout en pittig maakt dat het nog steeds verrassend goed werkt. Geen ingewikkelde technieken of veel ingrediënten, maar een snelle comfort maaltijd die vooral draait om smaak.
Lamingtons
De lamingtons met huisgemaakte frambozenjam bestaan uit een hele luchtige, zachte cake met een laagje friszure frambozenjam, omhuld met chocoladeglazuur en geraspte kokos. De zachte cake en smeuïge jam contrasteren mooi met de zoete glazuurlaag met kokos. De frisse, lichtzure smaak van de frambozenjam zorgt ervoor dat het geheel niet te zoet wordt en is een mooie tegenhanger voor de chocoladeglazuur.Voor het maken van de Lamingtons geeft Kuijk de tip om de blokjes cake, nadat je ze met jam hebt gevuld, eerst in te vriezen. Dat maakt het glazuren een stuk makkelijker, al blijft het toch wel een beetje een kliederklusje. Maar het resultaat mag er zeker zijn.
Meat pies
Het recept bestaat uit rundergehakt met een gefruite, gesnipperde ui, op smaak gebracht met een groot aantal smaakmakers en specerijen. Het is een behoorlijk bewerkelijk recept, vooral omdat het korstdeeg nogal plakkerig en lastig te bewerken is en tussentijds meerdere keren terug gekoeld moet worden. Ook moeten de bodems blind worden gebakken. Daarnaast moet de vulling voor de meat pies eerst goed afkoelen voordat je deze als vulling kunt gebruiken. De met het gehaktmengsel gevulde korstdeegbodem wordt vervolgens afgedekt met een rondje bladerdeeg. Kuijk kiest hierbij voor kant-en-klaar bladerdeeg. De twee verschillende deegsoorten zorgen voor een mooi verschil in mondgevoel: het korstdeeg is bros, terwijl het bladerdeeg juist heerlijk schilferig is. Kuijk stelt voor om de meat pies te eten met ‘mushy peas’, waarvan het recept ook in het boek staat. Wij aten ze met de coleslaw, wat we beter vonden passen bij het seizoen.
Chiko rolls
Bij het horen van de naam Chiko rolls maak je al snel de associatie met kip. Niets is echter minder waar. In deze loempia-achtige snack zit namelijk geen kip, niet in het recept van Kuijk, maar ook niet in de oorspronkelijke versie. De snack bestaat voornamelijk uit groenten en granen, aangevuld met een klein beetje rundergehakt. De vulling wordt gebonden met een roux. Nadat je de vulling hebt gemaakt, maak je, terwijl deze in de koeling afkoelt, het deeg om de vulling bijeen te houden. Het uitrollen van het deeg tot dunne plakjes van 20 × 20 cm is wel even een klusje. Daarvoor geeft Kuijk een slimme hack: je kunt ook loempiavellen gebruiken. Na het frituren heb je een heerlijke, hartige en kruidige snack met een krokante korst en een zachte binnenkant.
Tim Tams
Tot slot werden de beroemde Tim Tams gemaakt. Want als er één koekje in een Australisch kookboek thuishoort, dan zijn het wel Tim Tams. Sterker nog: alleen al voor dit recept zou je Francis’ Australië willen aanschaffen! Deze knapperige koekjes zijn gevuld met een zachte, romige crème met een lichte chocolade- en moutsmaak en worden omhuld met melkchocolade. De combinatie van de knapperige koekjes, romige vulling en chocolade zorgt voor een heerlijk koekje.
Het enige wat in dit recept niet helemaal duidelijk is, is het gebruik van de boter. Kuijk werkt met gezouten boter, maar in de supermarkt zijn verschillende soorten gezouten boter te koop, variërend van 0,6 tot 3,0% zout. Het was duidelijker geweest om ongezouten boter te gebruiken en daar zelf een hoeveelheid zout aan toe te voegen. Dit is dan ook meteen het enige verbeterpunt dat voor het boek kan worden genoemd. Tijdens het testen is gekozen voor het gemiddelde van 1,8% zout, wat goed uitpakte. Bij dit recept is het een behoorlijke uitdaging om het plakkerige deeg gelijkmatig en dun uit te rollen, vervolgens in gelijke rechthoekjes te snijden en na het bakken de koekjes in de gesmolten chocolade te dompelen. Maar ook hier geldt: het resultaat mag er zijn, niet van echt te onderscheiden; misschien zelfs wel iets lekkerder.
Conclusie
Francis’ Australië is een aantrekkelijk kookboek dat niet alleen een verzameling lekkere en klassieke recepten biedt, maar ook het verhaal en de achtergrond van de Australische keuken laat zien. De recepten zijn duidelijk beschreven en gevarieerd genoeg om zowel de beginnende als de meer ervaren thuiskok te interesseren. De nadruk ligt op comfort food, met veel vlees, stevige gerechten en natuurlijk de nodige zoetigheden. Kuijk weet met relatief toegankelijke recepten verrassende en vooral lekkere gerechten op tafel te zetten. Voor wie graag eens iets anders maakt en een voorliefde heeft voor een wat stevige en calorierijke keuken, is dit boek dan ook zeker een aanrader.
Francis’ Australië is een fraaie aanvulling op de kookboekenkast en biedt volop inspiratie voor de lekkere trek.
